Duasi verilmis, muradi alinmamislikta izdrabi yasamak


Bahar oturmus yamaclarina daglarin...düzünde yesile durur toprak, kokar buram buram ...Yamaclari sevdadir daglarin, binbir renk cicegin cümbüsünde arilar ve kelebekleriyle dolanir bir ordan bir buradan...ceylanlarin sekisinde yalcin kayaliklari, sahinlerin ve kartallarin kondugu, doruklarin beyazindadir ulu daglar... Daglar ki kadir bilir ve ihanetini göstermemistir... Sevdali daglarin doruguna nice göcer konmus sonrasinda helallesmistir... Piril piril bir gökyüzü altinda mutlulugun yildizlarla paylasildigi bir geceyi düsünün... Sessizlik arada bir uzaktan gelen kus sesiyle yada bir cakal ulumasiyla bozulur diyemem, senlenir... Sonra derelerdeki kurbaga sesleriyle geceyi bir baska tadar insan.


Irmaklarin köpügünde cikan sesin nagmeleri bir baska ilactir ruhsal doyumda. Doganin koynunda duasi verilmistir, muradi alinmamistir insan yasaminda...acisi bundandir türkülerin, bunun icindir küskünlük, bunun icindir, bunca kan bunca bedel... Doganin hisminda küsen kuslardir barut kokusundan... Biz napalm cocuklariyiz. Yüregimizde söylenmemis sözün, söylenecegi dünya icindi her düsüs...Dogayla insanin baristigi bir dünyanin adiydi özgürlük.Oysa paylasilmis,iskenceye alinmis bir dünyada, kavga hic bosuna degildi... Düsünce ugruna eger kavga verilmisse güzeldir. Umut eger bilenmisse sendir yürekte. Insanin esareti,daglarida esir alir.Insansiz ,canlisiz dag anlamsizdir.O heybet bir baskaldiridir.


Esaret altinda bir ülke topragi dilde, tarihte, kültürde de esirdir. Türküler bu esarete baskaldirinin adidir... Kusaktan kusaga akip gelen bu degerlerin hamuruyla yogrulduk...Bizden öncekiler güzeldi, sonrakiler de güzel olacaktir... Onun kavgasi hep olacaktir...Onun icindir ki duasi verilip, muradi alindiginda özgürlesme olacaktir... Özgür bir dünyada, özgür düsünen beyne ve o ugurda direnen insana deger veriliyorsa, bu bir anlam teskil eder.Bahar bunun icin güzelligin mekanidir, cicekleriyle, yesilligiyle yenin adidir. Coskun irmaklarin coskusunda esareti yasmak azaptir. Bizim daglarimizin sevdasi gittigimiz her yerde yüregimizi sardi, beynimize islendi ve dile geldi sözcüklerde. Daglari hep sevdim. Doruklari beyaz caldiginda hep bir gelini andirdi duvagi altinda. Sonbaharda dumanli basiyla bir hüzündü Gühazerin....Ilk kar düsüsünde esir mi alinacak derdim cocuklugumda...sonra yaz geldiginde serin esintinin kaynagi olurdu.


Dört mevsim tekmil daglarimiz sevdadir.


Em dû hebbun
dû heb jî martinên me
em derketîn ser ê cîya
ser ê ciya
em qîrîyan me deng veda
ji dudiya bu car
car bu heyst
qor bi qor ,rêz bi rêz
em qîryan me ghot
Ciya ne bebexte wek cenderman.


<<geri

Welî sebrî

9.12.2004