Anneler


Hayat bize ragmen güzel, Kavga bize ragmen büyümekte anne...Bir fidan gibiydi genclik,ele avuca sigmaz delikanlilik...ve sen nazli ve bahtiyar, bütün anneler gibi güzel...Yufka yüreginde korkular, firtinalar eserdi. Sen bir kürt annesi olarak kutsal.Emekci, kavgaci ve hünerli ellerinde marifeti dokurdun...Butun annelerin kutsalliginda magrur, sevecen, fedekardin... Seni bunun icin sevdim anne. Bütün anneler cefekardir, sende onlardan biri ve annem oldugun icin seviyorum.


Bir annenin haykirisindadir, Halepce... orada cocuklar. Kurtalan'da elleri koynundadir bir annenin. Gözleri yasli ve perisan. O da bir anne, bir kürdün dogurgan annesi... sevmeye hasret, tüm acilardan siyirarak sefkatini yeni güne tasiyor... Hasretini büyüttü kat kat, bir anne uzaginda memleketinin... Kürdün yarinlarina umutla bakarak... Yarinlarda anne emegi, yarinlara uzanan ellerin yaratani bu gün anneler günü... Tüm anneler güzel, tüm anneler yüreginde coskuyu tasir...ama kürt annesi yillarin ezilmisliginde, yarina sevdayla bakar...Hepsine bir gül, bir selam benden... Bu formda yazan annelerin, annelik duygularinda gelecegi sen olsun... Umutla kalsin,sevdayla kalsin...


Saygilarimla...


Not: daha önce yazilmis bir yazi...bunu kovik annelerine sunuyorum....



Kovik bir daga yaslanmis, orda cocuklarin cigligini duyuyorum...


Mevsim hazan, soluk düser gün. Cogu zaman anilarin esiri oluruz yagan yagmur altinda. Mustularla gecer zaman ve biz zamana esir düseriz. Kimi zaman turnalar ucar,ucarda gider...kimi zaman bir kusluk vaktidir ceylanlar suya iner gozleri ela gerdani ince balam..Onlarda küstü dagin tasin harap edildigi bir ülkede.Ne ahular kaldi, nede turnalar...Gencecik günlerin sabahiydi turnalar görünürdu kanatlari mavide, artik yok. Barut kokusunda daglarimiz. Bedeli ödenmis, hayri alinmamis duada durur yaylalar...Insan da küsermis meger irmaklara.Duygulari esir alinmissa o guzelim insan soyunun.Kac bahar gecti bilmem,bildigim insansiz bir platoda elle tutulur güzelliklerin bittigidir.Kimdi katlimize ferman a balam.Daglarda kar seside yok.Vurulduk.Sairlerin dizelerinde okunur verilen ferman.Simdi neyin kavgasiydi gadasina belasina kurban oldugum.Neydi onca felaket. O günler yuregimizde sizi,bogazimizda hickirik.O günler ki duvaginda murada ermemislerin feryadi durur.


Evet hüzünde umut, umut kar altindadir. Berfin'lerimizin gelecegi hüzünsüz olmali, Elifiniz, Helin'inz, Lorin'iniz yarina umutla baktiginda belki o güzelim turnalar geri gelir...ahular suya iner bir kusluk vakti.Ölümlerin altinda imzalari olanlar,hesabini verdigi zaman...Cocuklarimiz aglamaz.Cocuklarin aglamadigi bir dünya dilegiyle...O güzelim Kovik cocuklari ki oyuncaklarina küskün, masum ve yaralidirlar ve ellerinde ekmekleri, burunlari akar...ayaklari ciplaktir...onlari hep sevdim...


Külahinda nazarlik gözlerinde umut..onlari bir kez daha öptüm..



<<geri

Weli Sebri