ÖLÜM ADINI KALLES KOYDULAR...!


Mistefa ê Usiv(Mustafa Sahin), Welî Nazê(Veli Sarikaya) nin  anisina


Iki emekci, iki güzel insan....Yil 1966 ölüm ve felaketi yasamaktadir, Varto. Yazin sicagiyla sarsilan Varto'da, 3000 insan yikintilarin altinda can vermistir. Dünya duydu, ama sagir sultan olan Türkiye politikasinin mimarlari aciyi daha da büyüttü, Varto'da. Zamanin icisleri bakani Faruk Sukan'dir. Güya yaraya parmak basmak icin Varto'˙a gelir. Ilk izleminde agitlari ve haykirislara bir anlam vermez ve der ki "insan azmani arsinda hayvani sesler isitiyorum". Nedir? bu ulumalar. Yani agidini kendi dilinde söyleyen bu insanlari asigilamanin adi olur, Türk siyasetinin bu simasi. Sonra da bir siire konu olur bu.


Kara kuru kirli ellerimle bile bile
gece demeden gündüz demeden
beni kara topraklara gömdukleri gün
arkamdan bakipta uuuuzun uzun
delilo delilo lo lo deme
ve de gözlerim dolar
bir ciglik gelir taaaa Varto'dan
der ki ax a me ji were namine
(der ki ahimiz size kalmaz)


Daha sonra Avrupa bu felakete ugrayan insanlari isci olarak, Almanya ve diger ülkelere alir. Ikisi de uzun boylu ve yigit... Mustafa ve Veli'ye Almanya yolu görünür ve giderler... ekmek parasidir. Bir süre sonra ikisi de Almanya da is kazasi gecirir. Evet felaketlerin yarattigi, felakettir. Ikisinide yaban ellerde kaybettik.


Sila özleminde ölüm cok daha acimasizdir. Ikisini de saygiyla aniyorum.



<<geri

Welî Sebrî