Hesen ê Sılê (Hasan Huvanç)


Hasan dede Hotan'da yasardi. Yüz hatlarini hatirlayamiyorum. Gördüm elbette. Ama simasini hatirlayamamak, özelliklerini bilememek bir eksiklik. Fakat mutlaka fotografi vardir. Sevgili Hasan Yuvanc: eger dedenizin fotografini siteye koyarsaniz büyük bir hizmet yapmis olursunuz.


Hasan dede; dedemin müsayibiydi. Bunun icinde sikca ugrardi. Kücük yasimiza ragmen sevgisini esirgemezdi. Hasan dedenin en belirgin özelligi onun itikat anlayisiydi. Bir subat günü Hotan'da firtinali bir gece yasanir. Kar savurmaktadir. Tipidir. Hasan dede duasinda, yakarista ve hiziri cagirir imda da. Sabahleyin kalkar ve odanin damina cikar ve orada nal izlerini görürür. Xizirin geldigini söyler,  kurban keser ve civat tutar. Öyle saniyorum tambur da calardi.


Kendisiyle bagisik insan en rahat insandir. Duasinda ve niyazinda bir zat- i muhteremdi, Hasan dede. Ruhu sad olsun. Kisa anilardaki gezintiler her insanin en belirgin özelliginde onu anmaktir. Bu bir sorumluluktur ve agir bir sorumluluk.Ben kendi adima bu güzel insanlari anarak bana düseni yapmaya calisiyorum. Isimlerini anmak, onlari anmak insana olan saygimiz, atalarimiza olan  sorumlulugumuzdur.


Anisina saygiyla...



<<geri

Welî Sebrî