Hemzî Arîf


"Askina hep sadik kaldim Ipek..."


Ipeg'e askindan, ikinci evliligi rededen Hamza amca ile anilarimiz oldukca cok. Hangi birisini anlatayim. Bence en büyük özelliginiz caliskanliginizdi. Biz cocuktuk ama hayat kosullari zordu ve calismak zorundaydik. Bizi gece yarisi kaldirir ve uzaklara calismaya götürürdünüz. Ama halen karanlik oldugundan otlarin islakligina basimizi koyar bir de orada yatardik. Orada yatar ama uyku gözlerimizi isitmazdi. Ilk sabahin isigiyla ise koyulurduk. Ellerimizde orak ot ya da ekin bicerdik. Belimize agri girerdi 12 yaslarinda. Ama basimizi kaldirdigimizda hemen söylenirdiniz. Biz de korkudan basimizi kaldirmaz tüm agrilara ragmen isi sürdürürdük.


Köyün en caliskan kisisi olarak bilinirdiniz. Cok güzel bir sözünüzü hatirlarim hala "heta poz ê merova nesewîte, merov nabe mêr" evet bunu hic unutmadim. Ömrümde hep bir yol gösteren deyim oldu, bu Kürd atasözü. Ben uzaktayken, bir kis günü damdaki kari küreklerken ceketsiz, üsütmüs ve Mus'a götürülmüssünüz. Ama ölüm kapiya dayanmis. Bir caliskanliginiz, sevdanizin yaninda ustaliginiz da keza bilinen özelliginizdi.


Simdi oglun Nedim ayni ustaligi sürdürüyormus, duydugum kadariyla. Bir de caliskanligini sizden ögrendigini anlatmama gerek yok sanirim. Her seye ragmen anilarin derinliginde üsüyorum acikcasi...sizleri andikca bir hafif sizi da zaman gecer ....Bir hasret dögümlenir, bir damla gözyasina düser kirpikler...


Sizleri saygiyla aniyorum, topraginiz bol olsun...



<<geri

Weli Sebri