BABA BENI de o DAGLARA GÖTÜR...

 

Babama dumanlı daglı fotografı gösterdim ve sordum ; " Baba burası neresi ? " Babam bír bana baktı bir de resimdeki o daglara, sonra daldı gitti. Boynuna sarıldım babamın. Öptüm var göcümle.. sarıldım... Sonra daglar ikimizin arasına girmişti sanki.

 

Babamın dagları bu kadar özledigini bimiyordum dogrusu. Geçen yıl yaz tatilinde daglara gitmiştik Fransa' da. Gün boyu yürümüş te yürümüştük. Ben de dagları çok sevmiştim. Bizim burada dag diye bir şey yok. Her taraf dümdüz...Bisiklete bin ve gez... Oysa dagda at da var. Ben atı ve dagı birlikte seviyorum. Bir gün Kovik'e gidersem belki... Babama bir daha sordum o dumanlı dag resmini... Babam bu kez bana sarıldı ve öptü.

 

Koviki görmedim, ama Kovik sitesindeki insanları ve manzara resimlerine bakara babama hep sorular sorarak epeyce yordum bu akşam. O da bana bir yazı yaz dedi. Ben de: "baba beni o daglara götürürsen yazarım " dedim. " Bir de ata bindirirsen..." Ben babamı, dagları ve bir de atları severim.

 

Bu yazıyı yazdım , imla hatalarını da babama düzeltirerek siteye yollayacagım. Siteye cocuklar da yazsın...

 

 

Selamlar...

Roza Helin, 2007